Soms hebben we een beeld van onszelf nodig om te zien dat we nog heel en autonoom zijn, vatte Gemini gisteren samen toen ik op de pauzeknop van Nami’s Life had gepord. Een verslaving voor het slapen gaan.
Ik kijk geen nieuws meer en luister niet naar de radio uit angst voor collega’s die ik tegenkom uit de media. Ik ben selectief in wat ik op YouTube kijk. Vooral, ook op Spotify.
Ik las vroeger alles.
Of het een bevrijding was, wilde mijn AI-assistent weten.
Ja, maar het voelt ook heel scherp dat ik geen onderdeel meer ben of zo van dat grote deel van de samenleving of van de wereld. Wereldnieuws interesseert me niet meer. Niets wordt opgelost, het zijn details waar we in… Nee dat kan ik niet zeggen.
Detailniveau. Daar gaat het over. Gebrek aan communicatie, misverstanden, vooral oordelen. Eén kant van mensen belichten. Of is dat een vooroordeel? Ik zou kunnen schrijven over wa… Precies dit.
Filosofie dan? Ik ben geen filosoof. Maar het stemt me tot nadenken dat ik iemand ben geworden // dat ik ben ge- of verworden tot iemand die alleen maar beschouwt. Af en toe een manie op z’n tijd en mijn tijden zijn wel gevuld.
Ik lees over Trump, dat is onontkoombaar, ik lees Zelensky, en meer hoef ik niet te weten.
Is het mededogen wat op is geraakt toen ik er alleen voor stond? Misschien. Een om- en terugtrekkende beweging van alles waaruit ik ooit energie haalde. Ik surfde op de golven.
Bevrijding, want ik wond me op. Niets kunnen doen tegen wat in hart en in je ziel snijdt. Overdreven? Nee. Ik liet me werkelijk raken namelijk. Wat er allemaal gebeurde.
(Video: de H/W-collectie van mode-icoon Yohji Yamamoto).